Parafia Matki Bożej Bolesnej

JAKIE SĄ GŁÓWNE ZADANIA PARAFIALNEJ RADY DUSZPASTERSKIEJ?

Rada duszpasterska interesuje się wszystkimi problemami dotyczącymi życia parafii i jej misji wobec osób obojętnych i niewierzących. W szczególny sposób analizuje i czyni swymi te inicjatywy, które zmierzają do pogłębienia wartości ewangelicznych, a konkretnie:

• zastanawia się nad stanem życia religijnego parafii; zwłaszcza gdy chodzi o poziom wiedzy religijnej i stopień wiary, uczestniczenie w sakramentach św., życie moralne członków wspólnoty, zaangażowanie w dzieła miłosierdzia (Caritas) w propagowanie pokoju i pojednania, uczestniczenie w życiu społecznym i politycznym;
• określa pierwszoplanowe potrzeby i wymogi parafii; ustala konkretny program w oparciu o plan duszpasterski Kościoła lokalnego i o wezwania Kościoła powszechnego;
• decyduje o konkretnych działaniach duszpasterskich i wybiera odpowiednie do ich realizacji metody.

Warto jednocześnie zadać sobie pytanie: Jaki jest ciężar gatunkowy decyzji podejmowanych przez Duszpasterską Radę Parafialną? Na ile jest ona organem decydującym o życiu parafii?

Aby odpowiedzieć na to pytanie należy wpierw przypomnieć jedna podstawową rzecz: parafia jest oddana przez ks. biskupa pod opiekę duszpasterską konkretnemu kapłanowi albo wspólnocie prezbiterów (kapłanów), którzy go reprezentują. Dekret soborowy Presbyterorum Ordinis stwierdza, że „prezbiterzy wykonując w zakresie swej władzy urząd Chrystusa Głowy i Pasterza, gromadzą w imieniu biskupa rodziną Bożą, ożywioną braterską jednością...” (6). Misja przewodniczenia ludowi Bożemu nie stawia jednak kapłana ani nad ani poza radą duszpasterską. Przewodniczyć nie oznacza absolutnie podejmowania decyzji samemu, w sposób autonomiczny i bez zgody członków rady duszpasterskiej. Kiedy mówi się o kolegialności w parafii oznacza to, że odpowiedzialność za kierowanie parafią i służenie jej leczy na barkach rady parafialnej, której kapłan przewodniczy.

Rada parafialna może podejmować decyzje odnoszące się do wszystkich obszarów jej działania, to znaczy tego, co dotyczy jej kompetencji związanych z misją prorocką (wszystko to, co jest związane z ewangelizacją, katechumenatem, katechezą, formacją dorosłych...), z misją liturgiczną (która obejmuje obszerny teren celebracji liturgicznych i udzielania sakramentów ), misją „królewską” czyli administracyjną (dotyczy wszystkich aspektów duszpasterstwa powiązanych z kwestiami finansów, administrowania dobrami materialnymi, itp.). Warunkiem jednak ważności owych decyzji jest:

1) by nie były w opozycji do wytycznych biskupa i proboszcza;

2) by były zatwierdzone przez absolutną większość swych członków.

Jeśli w jakiejś ważnej kwestii, którą zajmuje się rada brak jest w głosowaniu nad nią zdecydowanej większości oznacza to, że sprawa nie jest jeszcze wystarczająco jasna dla wszystkich i że winno się poświęcić czas na dodatkową analizę, na modlitwę a także na ... nawrócenie się i na zasięgnięcie opinii na dany temat we wspólnocie parafialnej.

Innymi słowy: decyzje co do spraw związanych z istotnymi sprawami dotyczącymi komunii eklezjalnej i jedności wspólnoty nie mogą spadać jak z nieba, ale powinny dojrzewać i być podejmowane przy czynnym udziale całej parafii.