Parafia Matki Bożej Bolesnej

Duszpasterze - Historia

„Najważniejszym i największym aktem miłości bliźniego jest głoszenie Dobrej Nowiny” – było to ulubione powiedzenie św. Arnolda Janssena. Charakter Zgromadzenia Słowa Bożego przyciąga zwolenników jego głoszenia na całym świecie. Niezachwiana wiara, nieustanna modlitwa i ogromna pracowitość cechowały świętego Ojca Założyciela, który w ten sposób służył misjom. Poza pracą misyjną, działalnością naukową, werbiści pracują jako duszpasterze łącząc zakonną misję z codzienną posługą kapłańską. Nyscy duszpasterze pracujący w parafii Matki Bożej Bolesnej, wierni werbistowskim zasadom niosą posługę kapłańską nadając parafii specyficzny charakter.

Werbiści nie obawiają się ciężkiej, pełnej ofiarności i wyrzeczeń pracy wśród różnych kultur na innych kontynentach. „Naszą wspólną modlitwę kształtujemy według ducha liturgii, duchowości Zgromadzenia i zwyczajów kraju, w którym pracujemy, i jako odpowiedź na potrzeby naszych czasów” czytamy w Konstytucjach SVD Bogatsi o misyjne doświadczenia księża urozmaicają codzienne życie religijne parafian. Poszerzają horyzonty wiedzy, pomagają w edukacji młodzieży (uczą języków obcych, organizują wystawy oraz prowadzą rekolekcje) zaszczepiając szacunek, tolerancję i otwartość wobec innych narodów i kultur. Uświadamiają ponadto nadrzędną wartość, jaką jest głoszenie Słowa Bożego w każdym miejscu na ziemi zgodnie z ostatnią wolą Chrystusa.

W ciągu ponad 60 lat istnienia parafii posługę kapłańską sprawowało w niej wielu proboszczów, pierwsi z nich nosili tytuł kuracjusza czy administratora, a także wikariuszy, księży pomocników, braci i kleryków ze Zgromadzenia Słowa Bożego.

W latach 1945-46 na terenie Nysy przebywali kapłani niemieccy ze zgromadzeń zakonnych ojców franciszkanów i ojców werbistów, którzy powrócili do swoich parafii po zakończeniu działań wojennych. Księża ci podtrzymywali życie katolickie wśród ludności niemieckiej i napływającej tu na pobyt stały ludności polskiej. Taka sytuacja nie była jednak wygodna dla pierwszych polskich mieszkańców Nysy, którzy dotkliwie odczuwali brak polskich spowiedników oraz głosicieli Słowa Bożego.

Już w czerwcu 1945 roku jako jeden z pierwszych kapłanów przybył do Nysy  o. Stefan Łysik SVD, który został kuratusem w kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Nysie. Jako duszpasterz sprawował także opiekę nad klasztorem i majątkiem św. Krzyża w Nysie.

Ojciec Stefan Łysik w swoich prywatnych zapiskach z pierwszej połowy września 1945 roku podaje: „Miałem o godzinie 10.15 po raz pierwszy polskie nabożeństwo  z kazaniem. Było mało Polaków. Podobno nie wiedzieli o polskiej Mszy świętej. Przyszła po Mszy św. do zakrystii p. Gałuszanka i powiedziała, że życzy sobie, by na kazaniu byli inni Polacy z miasta (...). Użalała się, że nie ma w Nysie właściwie polskiego duszpasterza (...). Do spowiednika Polaka nie ma gdzie iść.

Poniżej znajduje się spis proboszczów, którzy podjęli posługę duszpasterską w parafii Matki Bożej Bolesnej.